A must-share happening

4:38 pm

Fresh pa sa alaala

Oo, sa kabila ng pagpupuyat, masaya naman. This past week, I could hardly get four hours of sleep in a day. It all started last Tuesday.

Umuwi ako ng bahay sa Las Pinas. Saktong bumuhos ang ulan. Ang kawawang bata, basang basa. Hindi kaya ng payong ko ang mala-horizontal na patak ng ulan, sorry naman. Pag-uwi ko sa bahay, nakahinga ako ng malalim. Matapos ang ilang araw na trabaho (Practicum), makakapagpahinga na din ako. Makakapagpahinga. Pahinga. Pahinga. Parang jackpot sa lotto ang salitang iyan.

Wednesday morning, niyaya ako ni mama na bumili ng groceries. Actually, ayoko talaga, sabi ko sa sarili ko, pahinga ko na nga ito eh. Kaso, dahil ako na ang pinakamaasahang lalaki sa bahay, may hiya sa akin. Well, dalawa lang naman kami ng kapatid ko. Sa madaling salita, pumayag nako.

Pagdating ng gabi, may tumawag. Unknown number. Sinagot ko. Hello hello pako. Sumagot siya in hard English. Hard kasi ang tigas talaga. I am assuming na Indian siya, o Bumbay, mga ganun. Nagpapa-tutor sa Math, sa anak niyang 13 years old. Pinapupunta ako ng Laguna kinabukasan, kahit anong oras sa umaga o sa hapon. Nag-decide akong sa umaga.

Nakita mo na? Nasaan ang pahinga ko diyan? Oh well, balik sa kuwento.

Nag-usap na kami nung Indian. Taga-IRRI pala. Wrong move eh. Dapat tinaasan ko singil ko. *laughs* Alas-10 nagsimula na kami kaagad. Araw-araw sa loob ng apat na araw. Pag-uwi ko ng hapon, handouts agad ang ginawa ko. Thursday, natapos na din sa wakas.

TGIF! Kasi sa gabi, magkikita kami ng 2 kaibigan ko (among many others). Sa internet ko lang sila nakilala, at first "eyeball" ko ito kung sakali. Sa sobrang dami ng ginawa namin, 2am nako nakauwi ng apartment ko sa Laguna. Friday, pagod na naman.

Saturday is still work day. Kinahapunan, may nakasama akong ibang grupo ng tao. Sa Pansol kami nagkita-kita. They rented a resort overnight. Videoke, konting alak, maraming tawanan. Sa sobrang sya, past 5am na ako nakarating ng apartment. Puyat na naman.

Ewan ko ba. Pagod na pagod katawan ko. It's a personal choice, pero kaya pa naman.

Ngayong linggo, school stuff ang aasikasuhin ko, kasi pasukan na naman next week. Busy busy. Sa sobrang busy, hindi ko magawang malungkot dahil mag-isa ako sa apartment buong araw. Ganoon ka-busy.