Me-Time: On Family

10:10pm
Thinking

I always wanted a family. Maybe because of the family that I had, that was seldom incomplete, or for a reason I don't know. Two kids. One boy. One girl. Ang saya ko siguro kapag nagkaganoon.

My life-clock is still ticking. Minsan sasabihin ko sa sarili ko, "matagal pa." O kaya, "bahala na." Sa bagay, bata pa naman ako. Hindi pako nagta-trabaho. Marami pang pwedeng mangyari. Marami pang taong pwedeng makilala. Pwede pang mabago ang isip ko sa pagpapamilya.

Oh well. Two kids. One boy, one girl. I should be happy and contented by that then.

Uhh..lone.

9:38pm
Alone

Kahit nagtitipid ako sa load, nag-unli ako. Kahit nagtitipid, nagpunta ako sa computer shop. Iba talaga kapag mag-isa ka lang. Parang ngayon. Walang makausap. Walang makasama. Mahirap din pala talaga.

Naalala ko yung ex ko. Sa tinagal naming magkasama, sa dalawang bagay lang talaga siya natakot. Una, ang mamatay. At ang pangalawa, ang mag-isa. Noong magkasama kami, naintindihan ko pa yung unang kinatatakutan niya, pero yung pangalawa, hindi ko maintindihan, at madalas nagiging ugat pa siya ng hindi namin pagkakaintindihan. Leche nga kasi hindi naman yata yun natakot na mawala ako. *laughs*

Pero ngayon na mag-isa na naman ako, nalalagay ko ang sarili ko sa kanya. Hindi pala sapat yung maraming trabaho. Hindi sapat ang TV. Noong nasa kwarto ako, pakiramdam ko ang layo ko sa mundo. Mabigat sa pakiramdam.

Sa paglalakad ko papunta sa computer shop, mas naging ayos ang pakiramdam ko. Nakakita ako ng mga tambay sa kanto. Kinausap ko ang tindera para magpa-load. Kinausap ko si Kuyang Moderator sa counter. Para akong nabunutan ng tinik.

At bigla kong naalala ulit ang mga dati kong pangarap sa buhay. Nagmumuni-muni na naman ako.

Me-Time @ SM Southmall

8:42pm


8:00-ish. 
****, tuloy ba? Sent.

Waiting.

10:00-past-ish. 
<Insert_blogger's_name>, sensya. Pass muna...
...Bawi na lang ako sa susunod.
Gandang umaga. Sensya late rep. Kagigising lang.


What a bad start. My friend could've told me the night before. Para naman mas maaga ako nakapunta mag-isa. Makes me think that people who get into relationships change. A lot.
Looking back, I see myself acting the same. Pass sa gimik. Pass sa bonding. Nakakalimutan na yung mga kaibigan.

And now it's all happening to me.

Don't get me wrong, I'm not a wet blanket. I do want my friend to live the happy romantic life that my friend deserves. But, please don't waste the time of others. Kapag may schedule na nai-set, and something regarding the relationship comes up, I'd totally understand. But don't leave me hanging. I have feelings too, you know. Kahit single ako.

Anyway, pinangatawanan ko na ang pagiging single ko. I went out on my own. Muntik nang mapanis laway ko, kasi wala akong makausap sa mall. So ang ginawa ko, kumakanta ako paminsan-minsan. Nakikipag-biruan (feeling close) sa mga saleslady.

Actually, I enjoyed the time. More than four hours akong naglakad. Sayang, kung may pera ako, mas madami nabili ko. 3-day sale sa SM Southmall. Matagal akong pumili, pero mas matagal akong pumila sa fitting room. Nakailang balik. Kapagod. Pero masaya.

SP (Special Problem) mode na maya maya.

Marcelito Pomoy

12:45am
National Pride

I was browsing a few videos until I cam across this guy. I can't say anything more. It makes me proud to be a Filipino watching him. I wish I had the time to watch him perform in PGT. Kaso busy ako. Enjoy!
Sale bukas sa SM Southmall. Gusto ko ng red shirt. Weee.