Alone
Kahit nagtitipid ako sa load, nag-unli ako. Kahit nagtitipid, nagpunta ako sa computer shop. Iba talaga kapag mag-isa ka lang. Parang ngayon. Walang makausap. Walang makasama. Mahirap din pala talaga.
Naalala ko yung ex ko. Sa tinagal naming magkasama, sa dalawang bagay lang talaga siya natakot. Una, ang mamatay. At ang pangalawa, ang mag-isa. Noong magkasama kami, naintindihan ko pa yung unang kinatatakutan niya, pero yung pangalawa, hindi ko maintindihan, at madalas nagiging ugat pa siya ng hindi namin pagkakaintindihan. Leche nga kasi hindi naman yata yun natakot na mawala ako. *laughs*
Pero ngayon na mag-isa na naman ako, nalalagay ko ang sarili ko sa kanya. Hindi pala sapat yung maraming trabaho. Hindi sapat ang TV. Noong nasa kwarto ako, pakiramdam ko ang layo ko sa mundo. Mabigat sa pakiramdam.
Sa paglalakad ko papunta sa computer shop, mas naging ayos ang pakiramdam ko. Nakakita ako ng mga tambay sa kanto. Kinausap ko ang tindera para magpa-load. Kinausap ko si Kuyang Moderator sa counter. Para akong nabunutan ng tinik.
At bigla kong naalala ulit ang mga dati kong pangarap sa buhay. Nagmumuni-muni na naman ako.
No comments:
Post a Comment