Medyo malabo na sa alaala ko. Grade 1. Ang nabunot ko para sa Christmas party ay si Edward Fuji. Si Edward ang aking monito. Dahil musmos pa lamang, si mama na ang bumili ng panregalo - isang maliit na tuwalya at isang bar ng chocolate.
Hindi ko nga inisip kung maganda ba yung ire-regalo ko, o kung magugustuhan ni Edward iyon. Universal gift ang labas nito. Kahit sa babae pwede mong ibigay.
Christmas games.
Pahabaan ng Merry Christmas.
Merry Christmas and A Happy New Yeaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaar.
Kainan. Typical na Christmas Party. Dumating na ang time ng pagbubukas ng regalo. Unfortunately, di ko na maalala kung ano ang natanggap ko. Pero ang naalala ko, nakita ko nang maliwanag ang buong silid. Sumisigaw ang karamihan sa mga bata. Halos lahat sa mga lalaki ay may hawak na eroplano, action figure, o robot. Ang mga babae naman halos ay Barbie dolls ang inaatupag. Lahat ay may natanggap. Sa gitna ng kasiyahang ito, may mga iilan na nakaupo, waring hindi nakatanggap ng kahit ano. Parang lumipas ang Christmas party sa isang iglap. Isa doon si Edward. Naalala ko ang malungkot niyang mga ngiti. Kumos sa kaniyang mga munting kamao ang tuwalya at tsokolateng pwede naman makuha kahit hindi Pasko.
No comments:
Post a Comment