Sunday, December 4, 2011

Kaso hindi ako si Superman

Noong Biyernes, huminga ako nang malalalim pagdating ko sa isang resort sa Pansol. Sabi ko sa sarili ko, "Tapos na din. Pwede ka na magpahinga nang kaunti," Sabay ngiti. Naalala ko pa nitong nakaraang linggo, ako pa din ang Superman na pinangarap ko. 

Updates:
Number one. I'm over WoW moments. Ang isang tulad ko na Single at walang nang panahon sa sarili ay walang karapatan na maging boyfriend, o kahit na makipaglandian lang. Bumababa ang boyfriend-materiality ko dahil sa dami ng ginagawa. Hahaha, I can't believe I said that. When was I boyfriend material anyway.

---------------

Busy ako. At nakaka-frustrate kasi ako wala akong magawa dito. 
Na-realize ko na hindi na ako dapat mangarap ng breakfast in bed.
Walk around around the park.
Nights doing nothing but spend moments with each other.
Stare blankly at the stars.
Text to sawa.

All of these are starting to go down the drain,

kasi kailangan kong i-transfer sa Latex format ang SP ko.
Kailangan kong mag-prepare ng madaming documents.
Isang powerpoint presentation. No, make that two.
Group reviews.
Plan for an exhibit.

----------

Ni pagbili ng Nizoral sa Mercury Drug hindi ko na magawa. Minsan nga ang pag-inom ng Vitamin C ko, hindi ko na maalalang gawin.

I still hope to put my life back into my hands. Nanood ako ng movie kagabi. Nag-blog. Nag-facebook. Competitive programming. Madaming pathetic excuses para sabihin na marunong din ako ng time management tulad ni Ana. But the sad f*cking reality is that I couldn't.

----------

Bigla na lang siyang fa-flashback sa isip ko. Buntung hininga. Makikita siyang tumawa. Lilingon sa akin. Either bigla kong ilalayo ang tingin ko, o ngingitian siya. Hindi naman magma-matter, kasi magkakibigan din naman kami.

Gusto kong tawirin ang tulay patungo sa iyo. Tulay na gawa lamang sa lubid. Igagapos ko ang mga yayat kong braso. Isang tulay na gawa sa barbed wire. Magsasapatos ako. Isang tulay na gawa sa glass. Magpapayat ako para kayanin ang bigat ko. 

Kung kaya ko lang sana. 
Kaso hindi ako si Superman. 
Tao lang ako. 
Lalaki lang ako. 
At hindi ako ang taong nararapat para sayo. 

Isang tulay na hindi ko alam kung nag-eexist. 
Kaso hindi ako si Superman.
Hindi ko kayang liparin ang layo.
Kung maglalakad ako pababa ng bundok ko patungo sa iyo, baka wala ka na pagdating ko.
Ayokong mawala ka sa paningin ko.

Kaso hindi ako si Superman.

No comments:

Post a Comment